بسم الله الرحمن الرحيم اى على بن محمد سمرى ! خداوند در سوگ فقدان تو پاداشى بزرگ به برادرانت عطاكند ، تو تا شش روز ديگر از دنيا خواهى رفت ، كارهايت را مرتب كن و هيچ كس را به جانشينى خود مگمار ، دوران غيبت كامل فرا رسيده و من جز با اجازهء خداى متعال ظهور نخواهم كرد و ظهور من پس از گذشت مدتى طولانى و قساوت دلها و پر شدن زمين از ستم خواهد بود افرادى نزد شيعيان من ادعا مىكنند كه مرا مشاهده كرده‌اند آگاه باشيد ! كه هركس پيش از خروج سفيانى و صيحهء آسمانى چنين ادعايى بكند دروغگو و افترا زننده است و هيچ حركت و نيرويى جز به خداوند عظيم نيست . « 1 » در ششمين روز پس از صدور توقيع ، ابوالحسن على بن محمد سمرى از دنيا رفت . پيش از مرگش از وى پرسيدند : نايب بعد از تو كيست ؟ پاسخ داد : اجازه ندارم كسى را معرفى كنم . سرانجام با در گذشت ابوالحسن على بن محمد سمرى دورهء جديدى در تاريخ شيعه آغاز گرديد كه به دوران غيبت كبرى معروف است . يك نكته اخلاقى مهم در زمان نيابت ابوالقاسم حسين بن روح از ابوسهل نوبختى كه از بزرگان شيعيان بود پرسيدند : چگونه تو به اين سِمَت ( نيابت امام زمان عليه السلام ) انتخاب نشدى و حسين بن روح انتخاب شد ؟ وى پاسخ داد : آنان كه او را به اين مقام برگزيده‌اند خود داناترند ، كار من برخورد و مناظره با مخالفان و دشمنان است ، اگر من همانند حسين بن روح مكان امام را مىدانستم شايد اگر در فشار قرار مىگرفتم محل حضرت را فاش مىكردم ، ولى اگر امام زير عباى ابوالقاسم پنهان شود چنانچه او را قطعه قطعه

--> ( 1 ) - الغيبة ، طوسى ، ص 242 .